Διανύουμε δύσκολες μέρες (κι απ’ότι θα φαίνεται θα εξακολουθήσουμε έτσι για καιρό)και δεν μιλάω μόνο για τις οικονομικές απώλειες που ο καθένας από εμάς με κάποιο τρόπο βιώνει αλλά για κάτι βαθύτερο: για το τέλος της βεβαιότητας / που έτσι κι αλλιώς μύθευμα ήτανε αλλά εμείς σαν τώρα, απότομα, να το συνειδητοποιούμε. Και να που φτάσαμε τώρα στο σημείο που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο καλούμαστε να πανεφεύρουμε την ζωή μας. Για μένα αυτό κρύβει πάντα κάτι αισιόδοξο, σκέφτομαι: δεν μπορεί, κάτι καλό θα βγει, τουλάχιστον ξεπεράσαμε τον εφησυχασμό.
Σε τέτοιους άγριους καιρούς ένα βιβλίο είναι καταφύγιο και στήριγμα. Να σκεφτούμε, να καταλάβουμε τί έγινε, να αντιληφθούμε τα νέα δεδομένα, να τα επαν-επεξεργασθούμε, να ονειρευτούμε κάτι καλύτερο.
Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (1922-1997) δεν χρειάζεται συστάσεις. Από τους μεγαλύτερους διανοητές του 20ου αιώνα, πολυσχιδής προσωπικότητα, συγγραφέας, οικονομολόγος, γλωσσολόγος, ψυχαναλυτής, υπέρμαχος της αυτοθέσμισης της κοινωνίας ενάντια σε κάθε νομοτελειακή ανάγνωση της ιστορίας, με λόγο καθαρό και τη ματιά στραμμένη προς το μέλλον.
Η «Άνοδος της Ασημαντότητας» (1996) περιέχει τα κείμενα του Καστοριάδη των τελευταίων ετών που αφορούν στη σύγχρονη πραγματικότητα, στον στοχασμό πάνω στην κοινωνία και την πολιτική.
