Η νέα μας βιβλιοπρόταση έρχεται από τον συγγραφέα Κώστα Ακρίβο. Απολαύστε την!

 Το βιβλίο που θα πρότεινα να βάλουν οι αναγνώστες στο σακίδιό τους είναι το δίτομο έργο του Πάτρικ Λι Φέρμορ "Η εποχή της  δωρεάς " κ αι το "Ανάμεσα στα δάση και τα νερά" - και τα δύο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Δεν τα προτείνω απλώς και μόνο γιατί είναι  πρόσφατη η είδηση του θανάτου του, αλλά επειδή μ΄ αυτά τα βιβλία κανείς μπορεί να ταξιδέψει και να περιπλανηθεί σε μέρη και εποχές παρθένες της Ευρώπης. Τότε που η στιγμή, η χειραψία, το βλέμμα, ο έναστρος ουρανός, η καλημέρα είχαν άλλη ποιότητα και νοστιμιά. Κι ας μην ξεχνάμε πως και τα δύο βιβλία είναι οι εμπειρίες του Πάτρικ Λι Φέρμορ από το ταξίδι που έκανε πεζή το 1933, σε ηλικία 18 χρονών, από το Λονδίνο ως την Κωνσταντινούπολη...

Oι προτάσεις που μας έστειλαν συγγραφείς για βιβλία που αξίζει να τα διαβάσουμε στις διακοπές μας (και όχι μόνο!) δεν έχουν δημοσιευθεί όλες και για αυτό το λόγο συνεχίζουμε την ανάρτηση βιβλίων που αγαπημένοι μας συγγραφείς ξεχώρισαν. Σήμερα σας παρουσιάζουμε την πρόταση του συγγραφέα Χρήστου Ιωαννίδη. Για περαιτέρω πληροφορίες για τον συγγραφέα πατήστε πάνω στο όνομα του. Το βιβλίο του συγγραφέα "Κάτι άλλαξε" κυκλοφορεί και σε e-book aπό το www.booknights.org. Σας παραθέτουμε το κείμενο του.

Μερικά μυθιστορήματα είναι ογκώδη για να χωρέσουν σε ταξιδιωτικούς σάκους, αλλά κανένα δεν είναι θεματικά “βαρύ” να διαβαστεί στην παραλία. Είμαι από τους αναγνώστες που δε θα σπαταλούσαν χρόνο διαβάζοντας στις διακοπές τους κάτι που δε θα διάβαζαν το χειμώνα. Για το λόγο αυτό προτείνω ένα εξαιρετικό, ίσως όχι ιδιαίτερα “καλοκαιρινό” με την επικρατούσα έννοια, βιβλίο: τις “Ώρες” του Michael Cunningham (Eκδόσεις Λιβάνη, Μετάφραση: Λύο Καλοβυρνάς).

  Ο Michael Cunningham στις “Ώρες” του αναλαμβάνει να ξαναδουλέψει ένα από τα σπουδαιότερα λογοτεχνήματα των τελευταίων εκατό χρόνων, την “Κυρία Ντάλογουέï” της Βιρτζίνια Γουλφ.

Περισσότερα...

H συγγραφέας Νινέττα Βολουδάκη προτείνει στους αναγνώστες του booknights.gr όλη τη σειρά των ιστορικών μυστηρίων της Ellis Peters που βασίζονται στο "αστυνομικό δαιμόνιο" ενός βενεδικτίνου μοναχού, του Ουαλλού αδελφού Cadfael. Σύμφωνα με την κα Βολουδάκη δεν είναι μόνο καλογραμμένα και ευχάριστα και απροσδόκητα, αλλά είναι και ιστορικά ενημερωτικά, και διεισδύουν με σπάνια ευγένεια και λεπτότητα στην ανθρώπινη ψυχή, και στην καλή και στην κακή πλευρά της.Όλα, από το πρώτο (Ένα πτώμα παραπάνω) μέχρι το τελευταίο (Η Μετάνοια του αδερφού Κάντφελ, από το οποίο είναι και το απόσπασμα που σας επισυνάπτω) είναι το ένα καλύτερο από το άλλο.Θα συνιστούσα επίσης, σε όποιον έχει τη δυνατότητα, να το διάβαζε στο πρωτότυπο, γιατί η μετάφραση, όσο καλή κι αν είναι, πάντα χάνει. Η σειρά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κανάκη.

Ο αδελφός Κάντφελ στεκόταν στη μέση του περιγραγμένου βοτανόκηπού του κοιτάζοντας γύρω του σκεπτικά τη φθινοπωρινή εικόνα του κήπου της αναψυχής του, όπου τα πάντα φύτρωναν άκαρπα, ισχνά και μελαγχολικά.

Περισσότερα...

Άλλη μία καλοκαιρινή βιβλιο-πρόταση για την περίοδο των διακοπών σας έρχεται από την συγγραφέα Φανή Πανταζή. Το βιβλίο που μας προτείνει η συγγραφέας ονομάζεται "Πέρα από την Ρωσία" του Μπράιαν Γκρόουβερ, σε συνεργασία με τον Τζιμ Ρίκαρντς και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Δύο είναι τα θαυμαστά πράγματα που συμβαίνουν σε τούτο το υπέροχο βιβλίο. Το πρώτο είναι ότι ισχύει κάτι που παραδεχόμαστε συχνά: Η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία. Γιατί, αυτή η απίστευτη ερωτική ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή και εκτυλίχτηκε κάτω από δραματικές συνθήκες τόσο για την όμορφη Ρωσίδα Ιλεάνα όσο και για το νεαρό Άγγλο μηχανικό Μπράιαν που την ερωτεύτηκε παράφορα. Τόσο παράφορα, που δε δίστασε να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή του, προκειμένου να σμίξει για πάντα μαζί της. Το επεισοδιακό ταξίδι προς τη Ρωσία με το ιπτάμενο φέρετρο και η αναμέτρησή του με το τυραννικό καθεστώς που θα μπορούσε κάλλιστα να τον στείλει στο εκτελεστικό απόσπασμα ή να τον αφήσει ξεχασμένον για πάντα σε κάποιο μπουντρούμι των διαβόητων φυλακών Λιουμπλιάνκα είναι μερικά μόνο από τα γεγονότα που περιγράφει λεπτομερώς ο ίδιος ο Μπράιαν στον συγγραφέα.

Περισσότερα...

'Aλλη μια βιβλιο-πρόταση για τις καλοκαιρινές σας διακοπές. Σήμερα η συγγραφέας Στέλα Λέτσιου μας προτείνει το ακόλουθο βιβλίο για να το διαβάσετε κατά την περίοδο των διακοπών σας. Για να περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το έργο της συγγραφέως πατήστε πάνω στο όνομα της. Σας παραθέτουμε το κείμενο της.

 Ένα από τα βιβλίο που εγώ προσωπικά ξεχωρίζω και αγαπώ πολύ ήδη από την εφηβική μου ηλικία είναι «Το Λουλούδι της Ερήμου» της Γουόρις Ντίρι. Πρόκειται για την προσωπική ιστορία, την αφήγηση της ίδιας της πρωταγωνίστριας σχετικά με τη ζωή της. Η Γουόρις Ντίρι, η συγγραφέας και πρωταγωνίστρια του βιβλίου λοιπόν, περιγράφει την πορεία της ζωής της από τη στιγμή που όταν ήταν δεκατριών ετών το έσκασε από το σπίτι της για να ξεφύγει από την καταπιεστική ζωή της στην αφρικανική έρημο. Όταν ένα απόγευμα ο πατέρας της πήρε την απόφαση να την παντρέψει με έναν πλούσιο άντρα μεγάλης ηλικίας, τότε η πρωταγωνίστρια έφυγε αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον κάπου άλλου, μακριά, δίχως να ξέρει πραγματικά τι πρόκειται να αντιμετωπίσει. Έφυγε φορώντας ένα κουρέλι σαν ρούχο, πάμφτωχη και αγράμματη χωρίς να έχει τη δυνατότητα να συνεννοηθεί σε κάποια άλλη γλώσσα πλην της δικής της αφρικανικής διαλέκτου.

Τελικά, η συγγραφές κατορθώνει να επιβιώσει και να ανταπεξέλθει παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Γίνεται ηρωίδα. Αρχικά, εργάστηκε ως τοπ-μόντελ, ενώ παράλληλα δεν δίστασε να προβάλει τον ίδιο της τον εαυτό, να τον «διαθέσει» στο κοινό με σκοπό να σώσει τις γυναίκες όλου του κόσμου.

Περισσότερα...

Συνεχίζουμε να σας παρουσιάζουμε  προτάσεις αξιόλογων συγγραφέων για βιβλία που ξεχώρισαν και σας παροτρύνουν να τα πάρετε μαζί σας κατά την περίοδο των διακοπών. Σήμερα σας παραθέτουμε την πρόταση του συγγραφέα Δημήτρη Στεφανάκη για τον οποίο μπορείτε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για το έργο του πατώντας πάνω στο όνομα του.

Ο Μεγάλος Γκάτσμπι του Σκοτ Φιτζέραλντ θεωρείται σήμερα ένα από τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα του εικοστού αιώνα. Ο ίδιος ο δημιουργός του είναι ο επιφανέστερος εκπρόσωπος του αμερικανικού μυθιστορήματος στην εποχή του μεσοπολέμου. Το βιβλίο αυτό είναι ίσως από τα λίγα κλασικά αναγνώσματα που διατηρούν την αφηγηματική τους νεότητα παραμένοντας επίκαιρα μέχρι σήμερα. Η μαγεία του Μεγάλου Γκάτσμπι λειτουργεί από την πρώτη κιόλας φράση κρατώντας τον αναγνώστη σε εγρήγορση μέχρι το τέλος. Η παρωδία του αμερικανικού ονείρου έτσι όπως αποθεώνεται στην θορυβώδη δεκαετία του 1920 αποτελεί το καλύτερο όχημα για να μιλήσει κανείς για την αναζήτηση της δόξας και του χρήματος, για τον απελπισμένο έρωτα, για τον αμοραλισμό, για την αλαζονεία και για την πτώση. Οι χαρακτήρες παραμένουν αξέχαστοι όπως ακριβώς και οι σκηνές στις οποίες εμπλέκονται. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Δημήτρης Στεφανάκης

O συγγραφέας Ξενοφών Ίσαρης μας έστειλε το δικό του κείμενο για ένα βιβλίο που τον εντυπωσίασε...Τον ευχαριστούμε και σας παραθέτουμε το κείμενο του...

Προτείνω ανεπιφύλακτα τον "Συμβιβασμό" του Ελια Καζάν. Θα μπορούσε να έχει καλύτερο επίλογο, αφού ο Καζάν δεν δίνει λύση στο δίλημα που τον απασχολεί σε όλο το βιβλίο. Ωστόσο σε όλη τη διαδρομή παρά που είναι μάλλον τεράστιο βιβλίο, το βρήκα απολαυστικό και πολύ ανάλαφρο αν κρίνει κανείς το πολύ δύσκολο θέμα το οποίο πραγματεύεται.

Περισσότερα...

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ελεύθερα στο διαδίκτυο, καθώς και στα βιβλιοπωλεία, το νέο βιβλίο του Eλ Pόι "Στη Γιορτή" από τις εκδόσεις Eφύρα, μαζί με τη μουσική της ιστορίας καθώς και τις φωτογραφίες· μια συλλογική προσπάθεια πολλών φίλων (www.stigiorti.gr). O Bασίλης Κωστάκης, επιμελητής του "Στη Γιορτή", μας έστειλε το παρακάτω κείμενο για ένα βιβλίο που ξεχώρισε...

Tι έχει απομείνει, αλήθεια, κανείς να πει για ένα έργο που γεννήθηκε σχεδόν 125 χρόνια πριν, αποτέλεσε τη “βίβλο” πολύ διαφορετικών κοσμοθεωριών (από τον αναρχισμό μέχρι και τον φασισμό) και έχουν γραφτεί τόσα πολλά και τόσο αντιφατικά γι’αυτό; Ίσως αυτοί που γράψαν για το “Έτσι μίλησε ο Zαρατούστρα” να είναι περισσότεροι από αυτούς που πραγματικά το διαβάσαν· είναι άραγε ένα βιβλίο για λίγους, όπως σημειώνει ο συγγραφέας του Φρίντριχ Nίτσε;

 Σκοπός αυτού του άρθρου είναι, μέσα σε λίγες γραμμές, να δείξει ότι μιαν ανάγνωση, ή ορθότερα μια μελέτη της ιστορίας του Zαρατούστρα ακόμη και στη σημερινή κοινωνία του θεάματος, μπορεί να δώσει τόσο σκοτάδι όσο χρειάζεται για να φωτίσει κανείς το δρόμο του. Ένας χρόνος και τρεις μήνες, περίπου, ήταν το χρονικό διάστημα που χρειάστηκα για να ολοκληρώσω την πρώτη περιπλάνηση στις σκέψεις του Zαρατούστρα και ακόμη νιώθω ότι είμαι στην αρχή. Όπως κάποιος δύσκολα αντέχει πολλές ώρες στη χιονοθύελλα, έτσι και η έκθεση στη δύναμη των λέξεων του Nίτσε πρέπει να γίνεται με μέτρο. Σκληραγωγείται το πνεύμα και με το πέρας της “θύελλας” μπορεί ο αναγνώστης/περιηγητής να θαυμάσει το “τοπίο”, που κάθε φορά είναι διαφορετικό: πότε απόκοσμο, πότε μεγαλοπρεπές.

Aν η επανάσταση, η αλλαγή, το πέταγμα προς την Oυτοπία είναι για λίγους, τότε και το βιβλίο αυτό είναι για λίγους. Mα ακράδαντη πίστη μου είναι ότι το ταξίδι προς τον Yπεράνθρωπο, αν και ανέφικτο, είναι καθοριστικό στην πρόοδο των πολιτισμών: έστω και αν η Oυτοπία βαδίζει ένα βήμα πιο πέρα, πηγαίνοντας προς τα κει, στην πορεία έχουμε γίνει καλύτεροι. Στα μάτια του Zαρατούστρα κάποιος μπορεί να διακρίνει τον μικρό Πρίγκιπα, τον Eπαναστατημένο Άνθρωπο του Kαμύ, τον Λύκο της Στέπας του Έσσε, τον ίδιο του τον εαυτό.

Aς γίνει αυτό το βιβλίο, βιβλίο για πολλούς.

H μετάφραση του Zήση Σαρίκα είναι αντάξια ενός τέτοιου μεγάλου έργου που κυκλοφορεί σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις από εκδ. Nησίδες (1998), εκδ. Bάνιας (2008) και εκδ. Πανοπτικόν (2010).

Aπό τον πρόλογο του συγγραφέα:

“Όταν έγινε τριάντα χρονών ο Ζαρατούστρα, εγκατέλειψε τον τόπο που είχε γεννηθεί και τη λίμνη του τόπου του και πήγε στο βουνό. Εκεί απόλαυσε το πνεύμα του και τη μοναξιά του δίχως να κουραστεί, για δέκα ολόκληρα χρόνια. Στο τέλος όμως, η καρδιά του άλλαξε - κι ένα πρωί, καθώς ρόδιζε η αυγή, σηκώθηκε, παρουσιάστηκε μπροστά στον ήλιο και του μίλησε ως εξής:

"Εσύ, μεγάλο άστρο! Αν δεν είχες αυτούς που φωτίζεις, τι θα ήταν η ευτυχία σου;

Δέκα χρόνια ερχόσουν εδώ πάνω στη σπηλιά μου· μια μέρα θα βαριόσουν το φως σου και τούτον τον δρόμο, αν δεν υπήρχα εγώ, ο αετός μου και το φίδι μου.

 Εμείς όμως σε περιμέναμε κάθε πρωί, σε απαλλάσσαμε από το περίσσευμά σου και σε ευλογούσαμε γι' αυτό.

Δες! Έχω μπουχτίσει τη σοφία μου, σαν τη μέλισσα που έχει μαζέψει πάρα πολύ μέλι, έχω ανάγκη από χέρια που απλώνονται. [...]”

Βασίλης Κωστάκης

Μάλλον έχω κολλήσει με την συγγραφέα Πίλτσερ Ρόζαμουντ, δεν εξηγείται αλλιώς.. Μιλάω με τόσο ενθουσιασμό για αυτήν, που η ομάδα του booknights με παρότρυνε, μετά το ταξιδιάρικο “ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΚΟΧΥΛΙΑ”, να γράψω και πάλι την πρότασή μου και τις σκέψεις μου για τον “ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ”.

Με ένα τρόπο μαγικό, όλα τα βιβλία της συγγράφεως συνδέονται σαν να πρόκειται για διαφορετικά επεισόδια από την ίδια της την ζωή. Οι τόποι και τα πρόσωπα μοιάζουν παρεμφερή, όμως οι καταστάσεις και τα συναισθήματα που γεννιούνται είναι τόσο διαφορετικά… από την χαρά της καθημερινότητας στην μελαγχολία του βροχερού τοπίου, στην ψυχική ανάταση που δίνει η επιστροφή ενός αγαπημένου προσώπου από τα παλιά και πάλι στην βαθιά απέραντη μελαγχολία και απογοήτευση όταν αυτό το πρόσωπο που επιστρέφει δεν είναι όπως το θυμόσουν.. Γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος και αφήνει τα σημάδια του στο σώμα αλλά και στην ψυχή.

Περισσότερα...

Διαβάζοντας την είναι σαν να βλέπεις ταινία γνήσιου Αμερικάνικου κινηματογράφου. Στους σκοτεινούς και βρώμικους δρόμους της πόλης, στην ξεπεσμένη συνοικία, οικογενειακή βία, βία. Διαπιστώνεις αργότερα οτι η Μάγκυ έζησε κάπου το 1871...ναί και αναρωτίεσαι πως γίνεται μετά από τόσα πολλά χρόνια να μην έχει αλλαξει τίποτα. Και ανακαλύπτεις τον άνθρωπο που έγραψε το βιβλίο ορόσημο για τους Νατουραλιστές (Ζολά, Χέμινγουει, Κέρουακ...) Και όπως γράφεται στο οπισθόφυλλο ο Στήβεν Γκρέην (1871-1900) πέθανε από φυματίωση στα εικοσί οχτώ του χρόνια πριν προλλάβει να γίνει "μεγάλος" συγγραφέας.

Περισσότερα...