Θεανώ η Λύκαινα της Πόλης

Ένα βιβλίο της Λένα Μαντά για την νύχτα των Σεπτεμβριανών που σε κερδίζει από τις πρώτες σελίδες. Η Θεανώ από κορίτσι γίνεται η Λύκαινα της Πόλης. Όλα τα σκληρά γεγονότα που διαδραματίστηκαν το 1955 στην Κωνσταντινούπολη την στιγμάτισαν για πάντα, αφού έζησε ότι πιο οδυνηρό μπορεί να ζήσει μια γυναίκα. Γινόμαστε μάρτυρες της βαρβαρότητας εκείνης της βραδιάς  και ζούμε τον εφιάλτη της απέλασης των Ελλήνων. Ο πόνος του ξεριζωμού είναι αβάσταχτος. Το βιβλίο ως προς αυτό το πρώτο μέρος είναι συγκλονιστικό και θα μπορούσε να τελειώσει εκεί...

Στο δεύτερο μέρος η Θεανώ  έρχεται στην Αθήνα  γίνεται μοδίστρα και καταφέρνει να σταθεί στα πόδια της. Όμως οι μνήμες από την Βασιλεύουσα την ακολουθούν παντού με αποτέλεσμα να στραφεί ενάντια και σε αθώους ανθρώπους.  Εκτός των άλλων έχει να αντιμετωπίσει τον ρατσισμό και την καχυποψία των Ελλήνων... Όσοι Έλληνες γύρισαν εκείνο τον καιρό στην Ελλάδα ήταν απλά Τουρκόσποροι και όχι πραγματικοί Έλληνες...Και όσοι Έλληνες διέμεναν στην Τουρκία ήταν απλα ξένοι...Τραγική αλλά πραγματική κατάσταση. Μου άρεσε το βιβλίο γιατί είναι γεμάτο από μυριωδές της Πόλης και περιγραφές της καθημερινότητας.  Για μένα το κρυμμένο ερώτημα που ξεπροβάλλει από την ανάγνωση του βιβλίου είναι   “Γεννιόμαστε ή γινόμαστε σκληροί; ’’

Με παραξένευσαι το γεγονός ότι η Θεανώ αυτον το καιρό κυκλοφορεί μεταφρασμένη και στα Τούρκικα!!! Έχουν βέβαια αφαιρεθεί τα κομμάτια του βιβλίου  που μιλούν για την Κωνσταντινούπολη σε σχέση με την ελληνικότητά της...Αναμένουμε εξελίξεις....

Aspa