Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι

Eτοιμάζεστε για διακοπές; Εμείς σας παρουσιάζουμε άλλη μια βιβλιο-πρόταση για τις καλοκαιρινές σας διακοπές. Σήμερα η συγγραφέας Τέσυ Μπάιλα μας προτείνει το βιβλίο του Δημήτρη Στεφανάκη "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι". Για να διαβάσετε πληροφορίες σχετικά με το έργο της συγγραφέως πατήστε πάνω στο όνομα της. Σας παραθέτουμε το κείμενο της.

"Καλοκαίρι είναι οι καλαμιές που αντιστέκονται στον αέρα... το παράπονο της γέρικής συκιάς όταν πιέζεις τους άγουρους ακόμα μαστούς της, τα σύκα της, και βγάζουν γάλα. Καλοκαίρι είναι η αλητεία του βλέμματος πάνω στα πεντάρφανα νερά του πελάγους... Τα ορφανά άστρα του νυχτερινού ουρανού... Ο γαλακτώδης ορίζοντας του Ιουλίου..."
ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ

Μπορεί αυτές τις μέρες το ενδιαφέρον όλων μας να στράφηκε στο έργο του Δημήτρη Στεφανάκη που τιτλοφορείται: ΜΕΡΕΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, λόγω της βράβευσής του με το Γαλλικό Βραβείο Μεσογειακής Λογοτεχνίας( PRIX MEDITERRANNE ENTRANGER), το βιβλίο όμως που θα πρότεινα για το σακίδιο των αναγνωστών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για ένα βιβλίο «παραλίας», είναι το έργο του ΣΥΛΛΑΒΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.

 Καθώς ο όγκος της λογοτεχνικής παραγωγής όλο και περισσότερο αυξάνεται είναι μεγαλύτερη η ανάγκη να διακριθεί η λογοτεχνική ποιότητα γι αυτό λοιπόν το επιλέγω μια και πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο, τόσο σαν ιδέα όσο και σαν εκφραστική δυναμική. Με αφορμή ένα ταξίδι στο χωροχρόνο που ένας ευρηματικός αστροφυσικός επινοεί, ο Αλμπέρ Καμύ επιστρέφει στη ζωή, σαράντα χρόνια μετά τον πραγματικό του θάνατο, για να ανακαλύψει εκ νέου τη δύναμη του φωτός ως φυσικής αλήθειας και τον συμβολιστικό του ρόλο στις ανθρώπινες πράξεις. Μέσα στο κάτοπτρο του ελληνικού καλοκαιριού ο Καμύ βλέπει το τέλος και την αρχή της υπαρκτικής του οντότητας και επαναπροσδιορίζει όλα όσα τα διαμόρφωσαν. Έτσι η ζωή δίνει μια δεύτερη ευκαιρία να ολοκληρώσει ένα ατελεύτητο έργο κάτι που ο Καμύ ποτέ δεν θα κάνει. Ανέφικτη η ολοκλήρωση σε μια λάθος εποχή. Όλα είναι διαφορετικά κι όλοι θα το νιώσουν όσο κρατάει ένα καλοκαίρι, μέχρι όλα να "βουλιάξουν στην αιώνια απουσία των αισθήσεων" και πάλι.

Η ζωή επανέρχεται αλλά αυτή τη φορά όλα είναι διαφορετικά, αφού: "τούτο το καλοκαίρι δεν χρειάζεται πια συγγραφείς. Περιμένει μόνο τουρίστες". Δίπλα στον Καμύ μια νεαρή δημοσιογράφος αναζητεί τον μύθο, ένας αιρετικός επιστήμονας τη δικαίωση, ένας αποτυχημένος συγγραφέας την έμπνευση. Άνθρωποι, βιβλία και έρωτες ζητούν ολοκλήρωση. Αυτό το καλοκαίρι δεν είναι απλώς το στοίχημα του χαμένου χρόνου.

Ένα ταξίδι στις Κυκλάδες και στο φως, που συμφιλιώνει τη ζωή με τον θάνατο, ένα μυθιστόρημα για τον έρωτα και τη λογοτεχνία, για τη φιλοσοφία και τα απωθημένα της ψυχής«Σαράντα χρόνια αργότερα ένας άντρας…» Παράξενο που άρχιζε έτσι το δεύτερο κεφάλαιο του Πρώτου ανθρώπου. Λες και ο συγγραφέας του, ο Αλμπέρ Καμύ, γνώριζε πως θα «ξαναζούσε» σαράντα χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατό του, που δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει αυτό το μυθιστόρημα. Επιστρέφοντας στη Μύκονο, ένα καλοκαίρι στα τέλη του 20ού αιώνα, βρίσκεται αντιμέτωπος με το ερώτημα: Είναι ο θάνατος το αναπάντεχο τέλος που κόβει οριστικά το νήμα της ζωής και της δημιουργίας, ή υπάρχει κάποτε μια δεύτερη ευκαιρία για να ολοκληρώσει κανείς ό,τι άφησε στη μέση;  

Τέσυ Μπάιλα