Τα σακιά

Η αγαπητή συγγραφέας Αθανασιάδου-Μαράκη Ευθυμία μας έστειλε το κείμενο της για ένα βιβλίο που διάβασε και την εντυπωσίασε.

Δεν παρακαλούσε, δεν διαφωνούσε, δεν διαπραγματευόταν, απλώς πειθαρχούσε σιωπηλά σε ό,τι αποφάσιζαν οι άλλοι, μεγαλύτεροι και μεγάλοι. Οι τελευταίοι, υποταγμένοι στα μονίμως ζοφερά οικονομικά τους, βερεσέδια στον μπακάλη, χρέη στην εφορία, δάνεια στην Τράπεζα και τεφτέρια αλληλοδανεισμού, ξεγλωσσισμένοι όταν κόντευαν να λήξουν οι προθεσμίες και στη χρόνια υπερκόπωση της φτώχιας, βολεύονταν με το λιανό πλασματάκι που δεν γύρευε απολύτως τίποτα, εύκολο παιδί, λέγανε καμιά φορά.

 Μεγαλώνοντας τελειοποίησε την έφεσή της προς τις άσχημες λεπτομέρειες, τις άχαρες πτυχές και γενικά προς την κακή όψη των πραγμάτων.Από ολόκληρο καταπράσινο πευκώνα το μάτι της κολλούσε στα σακουλάκια με τις κάμπιες. Από έναν ολάνθιστο και μοσχοβολιστό πορτοκαλεώνα κάρφωνε με την πρώτη το σκισμένο σε μια μεριά κοτετσόσυρμα του φράχτη.

Από κοτζαμ βουνό, το βλέμμα της σκλάβωνε η ξεραμένη σκατούλα στη ρίζα ενός βράχου. Στο κατώφλι της δασκάλας για να της πει τα κάλαντα, κοιτούσε μέσα και αντί να παρατηρεί την ωραία γραμμή των επίπλων της καλοπροικισμένης, πρόσεχε την παχιά σκόνη στις καφέ επιφάνειες.

Εγραψα δυο μικρά αποσπάσματα από το μυθιστόρημα της Καρυστιάνη Τα σακιά, που πραγματικά δίνει πολλά στον αναγνώστη. Πολύ ιδιαίτερη γραφή και πιστεύω πως άγγίζει σε βάθος τις ψυχές του αναγνώστη και αρκετά θα έλεγα. Αξιόλογο βιβλίο, που αξίζει να διαβαστεί.

 Αθανασιάδου-Μαράκη Ευθυμία