Η συγγραφέας Νίκη (Κουκουνάκη) Τρουλλινού με αφορμή το νέο της βιβλίο " Ένα μολύβι στό κομοδϊνο" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος μας έστειλε το κείμενο για τα όνειρα που πρέπει να κυνηγάμε στη ζωή μας.... Σας το παραθέτουμε.
Περί ονείρων…
Το δωμάτιο βυθιζόταν στο σκοτάδι. Το δωμάτιο, όχι εκείνος. Αυτός παρακολουθούσε βουτηγμένος ως το λαιμό στο πουπουλένιο πάπλωμα. Κι είχε στήσει αυτί στη βροχή. Χωρίς καθόλου να παραξενευτεί είδε τα κάγκελα να αναδύονται από το στρώμα του, και πριν προλάβει να τρομάξει τα βρήκε ανθισμένα. Τριανταφυλλένια, καλύτερα.
Χαμογέλασε, ίσα μια στιγμή, τόσο λίγη και τόσο μικρή, ως το επόμενο πλάνο: τα κάγκελα μεγάλωναν, έπνιξαν αυτοστιγμεί τα άνθη, νόμιζε πως ακόμη και το άρωμά τους είχε προλάβει να νιώσει, τα κάγκελα τώρα έγερναν, έρχονταν καταπάνω του απειλητικά, λυγισμένα από άγνωστο χέρι αόμματου Κύκλωπα, στην ύστατη κίνησή τους γύρισε απότομα το κεφάλι, και χώθηκε κάτω από το μαξιλάρι, το ακριβό μαξιλάρι δεν τον προστάτευσε από την επίθεση και σαν σε ταινία τρόμου αισθάνθηκε πως αιμορραγούσε.
Σηκώθηκε. Στο λουτρό με το φως αναμμένο δεν είδε στάλα από αίμα πάνω του. Νόμισε μάλιστα πως πίσω του, καθώς κοιτούσε στον καθρέφτη το είδωλό του, χαμογελούσε ο πατέρας του. Εκείνος ο γνωστός πατέρας που συνήθιζε να μιλά για εντιμότητα και λεβεντιά, κι άλλα παλιομοδίτικα πράματα, άλλες εποχές, άλλες συνήθειες, τού έλεγε αυτός, και προχωρούσε ακάθεκτος στο κτίσιμο της καριέρας του, του διαμερίσματος, του εξοχικού, του κτήματος, ‘’δεν τα πρόλαβα όλα’’, ψιθυρίζει, ‘’ τουλάχιστον έχω κάτι να πουλήσω’’ προσθέτει καθώς τραβά με κόπο τις παντούφλες του προς το σαλόνι, οι παντούφλες του τον περιπαίζουν βγάζοντας κατακόκκινη τη γλώσσα, είναι ιδρωμένος, με ξερό το στόμα, προλαβαίνει ν’ αρπάξει το μπουκάλι το ουίσκι από το λαιμό.
Πάνω στο χαμηλό τραπέζι, εξυπακούεται και αυτό ακριβής φίρμας, φιγουράρει το σημείωμα της απόλυσης. Δεν κρίνονται απαραίτητες πλέον οι υπηρεσίες σου στην εταιρία μας, η συνεργασία μας υπήρξε άψογη, λυπόμαστε ειλικρινά μπλα, μπλα, μπλα…
Η συνέχεια επί της οθόνης.
ΥΓ. Τα όνειρα της νύχτας και της ημέρας είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Νίκη Τρουλλινού
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του booknights.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.
