H αγαπητή Θάλεια Κουνούνη γράφει στο booknights για ένα από τα αγαπημένα της βιβλία. Η κα Κουνούνη είναι συγγραφέας του βιβλίου “ Κράτα με…Η Κιβωτός σαλπάρει", το οποίο έχει ήδη αναρτηθεί στην σελίδα μας από την Αναστασία Καλλιοντζή.
Όταν είδα την κριτική που έδωσε στο booknights για το βιβλίο μου η συγγραφέας Αναστασία Καλλιοντζή, ένιωσα ανάμειχτα συναισθήματα. Μεγάλη χαρά, αντικρίζοντας όντως μία καλή κριτική, αλλά και περηφάνια, γιατί αυτή ερχόταν από μία αγαπημένη μου συγγραφέα που θαυμάζω απεριόριστα και ως αναγνώστρια την ακολουθώ πιστά εδώ και χρόνια. Θεωρώ λοιπόν χρέος μου να παρουσιάσω ένα από τα βιβλία της και ειδικά αυτό που ξεχώρισα και προσωπικά το θεωρώ σταθμό στη συγγραφική της καριέρα.
Το βιβλίο της «Έσχατοι Καιροί» εκδόθηκε το 2005. Από τότε, πολλά από αυτά που γράφτηκαν σ’ αυτό το βιβλίο, επαναλήφθηκαν στην ίδια τη ζωή, επαληθεύοντας αυτούς που έδωσαν τότε τον τίτλο «προφητικό» σ’ αυτό το βιβλίο. Δε θα πω ψέματα. Η αναπαράσταση των κακών κειμένων της σημερινής εποχής δίνεται από τη συγγραφέα με φριχτό τρόπο. Η δύναμη του χρήματος, της δόξας και της εξουσίας, κάνει την εμφάνισή της γύρω από πρωταγωνιστές που θυσιάζονται ή γίνονται οι ίδιοι θύτες για να ξεσκεπάσουν τις συνέπειες αυτών των δυνάμεων στο κοινωνικό σύνολο. Ένα σύνολο, που στο «σουμάρισμα» βγαίνει ταλαιπωρημένο και εξαθλιωμένο από τις βέργες που χτυπάνε αλύπητα στην πλάτη του, σπρώχνοντας το να ταυτιστεί με μία διεστραμμένη τρομοκρατία. Το μοιρολατρικό στοιχείο κάνει την εμφάνισή του και ενώ κάποιες φορές σπρώχνει τους ήρωες στην κορύφωση εκείνης της στιγμής που γεύονται την ευτυχία, άλλες θα τους παρασύρει σε ένα αδιέξοδο, θα τους καθηλώσει, ανήμπορους πια να σπάσουν τα δεσμά που «κάποιος» επέλεξε γι’ αυτούς.
Κάποιοι την κατηγορούν πως στο βιβλίο της απουσιάζει η κάθαρση, η τιμωρία, η απαραίτητη επέμβαση της δικαιοσύνης που θα έδινε, αν όχι ένα happy end, μία ανακούφιση μετά από την «ταλαιπωρία» που υφίσταται η συνείδηση του καθενός όταν το διαβάζει. Για την ίδια όμως, ως δικηγόρο στην καθημερινή της ζωή που μάχεται ενεργά υπερασπίζοντας τη δικαιοσύνη, θεωρώ μεγάλο τόλμημα της να αποτυπώνει και την απουσία αυτής, μέσα από τη φανταστική μεν, ρεαλιστική δε, ιστορία του βιβλίου της. Κι αν αυτός ο ρεαλισμός πονάει, ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να τον εμποδίσουμε, παρά να αναζητάμε στο αναγνωστικό πιάτο μας ρομαντικές ψευδαισθήσεις που σκοπό έχουν να γαργαλήσουν τους ευσεβείς πόθους μας, κάνοντάς μας να εθελοτυφλούμε σ’ αυτό που συμβαίνει ή ίσως συμβεί γύρω μας. Και τότε, ίσως έρθει από μόνη της η ανακούφιση, που εσκεμμένα μας στέρησε η κυρία Καλλιοντζή.
Θάλεια Κουνούνη
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του booknights.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.
Σχόλια
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.