Ζητήσαμε από τον συγγραφέα Νίκο Σαραντάκο να μας γράψει ένα κείμενο για το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία". Παραθέτουμε το κείμενο του:
Ποια είναι η ελληνική ρίζα της λέξης ‘τουρνουά’; Είναι σωστό να γράφουμε Βατοπαίδι ή Βατοπέδι; Η σφαίρα εξοστρακίζεται ή εποστρακίζεται; Το ‘φελέκι’ είναι κακιά λέξη; Ποια σχέση έχουν οι κάλπες με τους κάλπικους παράδες; Υπάρχουν σεβάσμιοι κουκουλοφόροι; Αληθεύει ότι το ‘ντιμπέιτ’ προέρχεται από το ‘δίβατον’; Υπήρχαν λαθρομετανάστες το 1928; Εκτός από Δεκεμβριανά και Ιουλιανά, μήπως υπάρχουν και Οκτωβριανά; Τελικά, τι σημαίνει η λέξη ‘βία’ στα ποιήματα του Δ. Σολωμού; Είναι σωστό να λέμε /ασθενής και οδοιπόρος/ ή μήπως το σωστό είναι /διπόρος/; Ποια σχέση έχουν οι παρόλες με το Κοινοβούλιο και η δραχμή με το δράμι; Γιατί το λευκό χρώμα ονομάστηκε άσπρο; Τι είναι η μπούρμπερη και γιατί πηγαίνει μαζί με τη στάχτη; Το φίλντισι είναι το ίδιο με το σεντέφι; Έχει πληθυντικό η λέξη ‘χάος’; Σε τι διαφέρει ο νωπός από τον φρέσκο; Αυτές και πολλές ακόμα απορίες σχετικά με τη γλώσσα θα σας λυθούν στις σελίδες αυτού του βιβλίου.
Ο Νίκος Σαραντάκος συγκεντρώνει στον τόμο αυτόν τριάντα συν ένα κείμενα που αφηγούνται ιστορίες λέξεων –γιατί, εκτός απ’ τους ανθρώπους, /έχουν κι οι λέξεις τη δική τους ιστορία/. Το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 2009 από τις εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
Νίκος Σαραντάκος
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του booknights.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.
Σχόλια
Δεν το έχω διαβάσει ακόμη αλλά πραγματικά ελπίζω να μου λυθούν πολλές απορίες και συνάμα σκέφτομαι το πως ενώ υπήρχαν αυτές το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα όχι μόνο δεν μας βοήθησε στο να μας λυθούν αλλά τουναντίον μας παρότρυνε στο να τις ξεχάσουμε...
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.