Αμφίδρομη Έλξη

H συγγραφέας Μάρω Τριανταφύλλου έστειλε στο booknights.gr την πρόταση της για μια αξιόλογη ποιητική συλλογή. Η Μαρώ Τριανταφύλλου δουλεύει ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά, ενώ διατηρεί μόνιμη στήλη θεατρικής κριτικής στην κυριακάτικη εφημερίδα "Εποχή". Σαν πεζογράφος έχει εκδώσει μυθιστορήματα  (Άννα, Εύα, Το διαμέρισμα της οδού Πατησίων, Η Δάφνη και το βουνό) και έχει συμμετάσχει και σε συλλογικούς τόμους (Αναπνέοντας την κιμωλία, Chercher la France). Παραθέτουμε το κείμενο της..

Ένατη ατομική συλλογή της ποιήτριας Αγγελικής Σιδηρά, η Αμφίδρομη Έλξη αποτελεί την ωριμότερη μέχρι τώρα ποιητική κατάθεσή της.  Στα σαράντα εφτά ποιήματα που την απαρτίζουν, διακρίνουμε τις γνωστές από προηγούμενες δουλειές της αρετές.  Μολονότι εδώ διακρίνεται περισσότερο η ευφάνταστη πένα που επιχειρεί τολμηρές συζεύξεις του προσωπικού με τον κόσμο των αναγνώσεων, υπάρχει και πάλι η νοσταλγία, η απουσία, ο πόνος και η διάχυτη αγάπη που ο αναγνώστης βρίσκει  και στις προηγούμενες δουλειές της.

Η Αμφίδρομη έλξη έχει τρεις ενότητες. Η πρώτη, «Η Φαντίνα και οι Άλλες», έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μοιάζει με περίπατο σε αγαπημένα διαβάσματα της Σιδηρά. Μεγάλες ηρωίδες, γυναίκες ως επί το πλείστον, της λογοτεχνίας και της Βίβλου περνούν μια- μια σε ποιήματα χαμηλότονα, υπαινικτικά με πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις, αισθαντικές και δύσκολες καταβάσεις στον γυναικείο ψυχισμό («Σάρα», το δυνατότερο ίσως ποίημα της ενότητας, «Κοκκινοσκουφίτσα» κτλ). Ωστόσο δεν πρόκειται ακριβώς για αναγνώσεις που μεταπλάθονται ποιητικά σε προτάσεις προσεγγίσεων. Περισσότερο θυμίζουν τον τρόπο που δουλεύει πάνω σε ιστορικά πρόσωπα ο Μαρσέλ Σβαμπ στους Φανταστικούς Βίους. Τα ποιήματα μπορούν να θεωρηθούν ως συναντήσεις με τα πρόσωπα αυτά που συμφύρονται με δικά της αγαπημένα πρόσωπα και αναμνήσεις, με τον τρόπο που συμβαίνει στα όνειρα.

Κραταιά η παρουσία του πατέρα, μια έντονη γεύση πένθους που όμως δεν φτάνει σε πεισιθάνατες υπερβολές και αναφορές σε αγαπημένα πρόσωπα που δεν είναι πια κοντά της ή που φεύγουν λίγο-λίγο, χαρακτηρίζουν αυτήν αλλά και τις δύο επόμενες ενότητες. Στην ομώνυμη της συλλογής ενότητα διαφαίνεται κάτι ακόμη, που είχε αρχίσει να μορφοποιείται  με αργά βήματα  στις δύο  προηγούμενες δουλειές της: ένας θρησκευτικός στοχασμός, μια αναζήτηση που έχει κέντρο της τον άνθρωπο και την σχέση του με το μυστήριο του Θεού, που μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνο στην σαρκωμένη σε άνθρωπο παρουσία  του Θεού στον κόσμο («Pieta»).

Ενδιαφέροντα γλωσσικά παιχνίδια («Φαντίνα», «Περσε-φώνη») και μια φιλοσοφική διάθεση ολοκληρώνουν την εικόνα μιας αξιόλογης ποιητικής συλλογής που υπόσχεται συνέχεια.

Μάρω Τριανταφύλλου, Συγγραφέας