Μάλλον έχω κολλήσει με την συγγραφέα Πίλτσερ Ρόζαμουντ, δεν εξηγείται αλλιώς.. Μιλάω με τόσο ενθουσιασμό για αυτήν, που η ομάδα του booknights με παρότρυνε, μετά το ταξιδιάρικο “ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΚΟΧΥΛΙΑ”, να γράψω και πάλι την πρότασή μου και τις σκέψεις μου για τον “ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ”.

Με ένα τρόπο μαγικό, όλα τα βιβλία της συγγράφεως συνδέονται σαν να πρόκειται για διαφορετικά επεισόδια από την ίδια της την ζωή. Οι τόποι και τα πρόσωπα μοιάζουν παρεμφερή, όμως οι καταστάσεις και τα συναισθήματα που γεννιούνται είναι τόσο διαφορετικά… από την χαρά της καθημερινότητας στην μελαγχολία του βροχερού τοπίου, στην ψυχική ανάταση που δίνει η επιστροφή ενός αγαπημένου προσώπου από τα παλιά και πάλι στην βαθιά απέραντη μελαγχολία και απογοήτευση όταν αυτό το πρόσωπο που επιστρέφει δεν είναι όπως το θυμόσουν.. Γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος και αφήνει τα σημάδια του στο σώμα αλλά και στην ψυχή.